![\"\"](\"http:\/\/nastykuswiatow.muzeumleszno.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/ML61A.jpg\")
Tytu\u0142: Portret Aleksandra J\u00f3zefa Su\u0142kowskiego
\nAutor: Louis de Silvestre
\nData: po 1734
\nTechnika: olej, p\u0142\u00f3tno
\nWymiary: 149 x 114 cm<\/p>\n
Muzeum Okr\u0119gowe w Lesznie, nr inw. ML 61
\nPrzekazany z ratusza w Lesznie w 1954 r. przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej<\/p>\n
Portretowany ukazany do kolan, korpus zwr\u00f3cony lekko w lewo, g\u0142owa w prawo. W jasnej peruce, w zbroi pe\u0142nop\u0142ytowej. Przez prawe rami\u0119 przerzucony czerwony aksamitny p\u0142aszcz, podbity gronostajowym futrem. Pod zbroj\u0105 bia\u0142a koszula z ko\u0142nierzem w formie niskiej stoj\u0105cej listwy, przy r\u0119kawach koronkowe mankiety. Prawa r\u0119ka wsparta na biodrze, lewa oparta na regimencie. Na b\u0142\u0119kitnej wst\u0119dze Order Or\u0142a Bia\u0142ego. Przy lewym boku r\u0119koje\u015b\u0107 szpady na pendencie, czyli pasie noszonym przez rami\u0119, s\u0142u\u017c\u0105cym do przenoszenia broni bia\u0142ej. W tle b\u0142\u0119kitne niebo z szaro r\u00f3\u017cowymi chmurami. Z prawej strony pochylony pie\u0144 drzewa ze z\u0142amanym konarem.<\/p>\n
Aleksander J\u00f3zef Su\u0142kowski, herbu rodowego Sulima (1695-1762), syn starosty krzeszowskiego i burgrabiego krakowskiego Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z domu W\u0119growskiej primo voto Szalewskiej. Od 1732 roku pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 \u0142owczego nadwornego litewskiego, nast\u0119pnie ochmistrza, a w latach 1733 \u2013 1738 zosta\u0142 pierwszym ministrem gabinetu saskiego Augusta III. Od 1734 roku dyrektor generalny kr\u00f3lewskich zbior\u00f3w sztuki. By\u0142 te\u017c genera\u0142em piechoty saskiej. Uczestniczy\u0142 w kampanii przeciwko Francji, a tak\u017ce walczy\u0142 na W\u0119grzech. W 1733 otrzyma\u0142 od cesarza tytu\u0142 hrabiowski. W 1734 roku zosta\u0142 odznaczony Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego. Kawaler rosyjskich order\u00f3w: \u015bw. Andrzeja i \u015bw. Aleksandra Newskiego oraz saskiego Orderu \u015awi\u0119tego Henryka. Rywalizuj\u0105cy z nim Henryk Br\u00fchl oskar\u017cy\u0142 go o dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkodliw\u0105 dla Saksonii i dzi\u0119ki tym intrygom Su\u0142kowski zosta\u0142 pozbawiony urz\u0119d\u00f3w i usuni\u0119ty z drezde\u0144skiego dworu kr\u00f3la Augusta III. Powr\u00f3ci\u0142 do Polski i osiad\u0142 w Rydzynie, kt\u00f3r\u0105 kupi\u0142 w 1738 roku razem z dobrami w Lesznie od Stanis\u0142awa Leszczy\u0144skiego. Jako w\u0142a\u015bciciel Leszna, chcia\u0142 zach\u0119ci\u0107 nowych mieszka\u0144c\u00f3w do osiedlenia si\u0119 w mie\u015bcie, zagwarantowa\u0142 im m.in. zwolnienie od obci\u0105\u017ce\u0144 na rzecz w\u0142a\u015bciciela i miasta na okres kilku lat. Dodatkow\u0105 zach\u0119t\u0105 do osiedlania si\u0119 mia\u0142a by\u0107 swoboda wype\u0142niania obrz\u0119d\u00f3w religijnych. Na pro\u015bb\u0119 starszych ko\u015bcio\u0142a ewangelickiego potwierdzi\u0142 prawo wolnego wyboru urz\u0119dnik\u00f3w miejscowego ko\u015bcio\u0142a ewangelickiego i zupe\u0142n\u0105 swobod\u0119 wyznaniow\u0105. Su\u0142kowskiemu zale\u017ca\u0142o nie tylko na uporz\u0105dkowaniu spraw zwi\u0105zanych z organizacj\u0105 i funkcjonowaniem miasta, ale r\u00f3wnie\u017c na zapewnieniu mieszka\u0144com swob\u00f3d. W 1752 roku kupi\u0142 zamek w Bielsku na \u015al\u0105sku Cieszy\u0144skim. W 1754 roku od cesarzowej Marii Teresy uzyska\u0142 tytu\u0142 ksi\u0119cia \u015awi\u0119tego Cesarstwa Rzymskiego wraz z prawem primogenitury (tytu\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119cy przechodz\u0105cy na najstarszego syna). W tym samym roku prawo u\u017cywania tytu\u0142u ksi\u0105\u017c\u0119cego rozszerzono do wszystkich cz\u0142onk\u00f3w rodu.
\nKsi\u0105\u017ce Su\u0142kowski by\u0142 \u017conaty dwukrotnie. Pierwsza ma\u0142\u017conka Maria Anna von Stein zu Jettingen zmar\u0142a w 1741 roku w Dre\u017anie. Dwa lata p\u00f3\u017aniej 1743 roku po\u015blubi\u0142 Ann\u0119 Przebendowsk\u0105, c\u00f3rk\u0119 wojewody malborskiego. Z pierwszego ma\u0142\u017ce\u0144stwa mia\u0142 czterech syn\u00f3w i trzy c\u00f3rki (Augusta Kazimierza, Aleksandra Antoniego, Franciszka, Antoniego oraz J\u00f3zef\u0119, Mariann\u0119 i Joann\u0119). Z drug\u0105 \u017con\u0105, Aleksandr\u0105 Przebendowsk\u0105, mia\u0142 syna Antoniego Paw\u0142a.<\/p>\n
<\/p>\n